O Εμίρης και το «Ναυάγιο» μιας Επένδυσης

Το ελληνικό κράτος αναζητά εδώ και χρόνια επενδυτές

Το ελληνικό κράτος αναζητά εδώ και χρόνια επενδυτές – για να αιματοδοτήσει οικονομικά την ελληνική οικονομία, όμως φαίνεται ότι ακόμη κι αυτοί οι λίγοι ενδιαφερόμενοι τρέχουν πανικόβλητοι όταν έρχονται σε επαφή με τις παθογένειες της ελληνικής πραγματικότητας.

Μια τέτοια ιστορία είναι η περίφημη επένδυση στη Ζάκυνθο από τον Εμίρη το Κατάρ, που αγόρασε το Μάιο του 2014 μια έκταση 15,000 στρεμμάτων για την ανέγερση μεγάλης τουριστικής μονάδας. Δυόμισι χρόνια μετά, η επένδυση αυτή έχει τιναχθεί στον αέρα, αφού το Δημόσιο, ο Δήμος και οι κάτοικοι του νησιού είναι στα δικαστήρια, ζητώντας την ακύρωση της αγοραπωλησίας.

Η επένδυση προκάλεσε την παρέμβαση του Εισαγγελέα Μπρη, που μετά από πολύμηνη έρευνα κατέγραψε την απίστευτη αυτή ιστορία καταλήγοντας να ασκήσει διώξεις σε δέκα άτομα που ενεπλάκησαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην επένδυση.

Η έκταση αυτή μεταβιβάστηκε το Μάιο του 2014 στην εταιρεία “Pimana”, εταιρεία που ανήκει σε ένα σχήμα εταιριών του Εμίρη του Κατάρ. Ιδιοκτήτης της έκτασης ήταν ο Γιώργος Χάρος, ο οποίος είχε κληρονομήσει την έκταση από τη θεία του, η οποία ήταν απόγονος της οικογένειας των Φλαμπουριάρηδων.

Η οικογένεια Φλαμπουριάρη καταγόταν από την Κρήτη και τα μέλη της ήταν τοποτηρητές των Ενετών, Ρώσων, Γάλλων και Βρεταννών που κατά καιρούς είχαν την κυριαρχία του νησιού. Για να τιμήσει τις υπηρεσίες της οικογένειας Φλαμπουριάρη η Ενετική Πολιτεία τους είχε χαρίσει μία μεγάλη έκταση στη δυτική ορεινή Ζάκυνθο.

Η πωλούμενη έκταση, σύμφωνα με το τοπογραφικό, φτάνει μέχρι το ναυάγιο στα βόρεια και λίγο πιο κάτω από το χωριό των Μαριών στα νότια. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις εκκλησία, δήμος, περιφέρεια, κράτος και ιδιώτες αμφισβητούν τα όρια της ιδιοκτησίας του κ. Χάρου που λένε ότι είναι μικρότερη.

Οι τίτλοι που έχει στα χέρια του ο πωλητής ξεκινούν από το 1783, όταν με διάταγμα η Ενετική Πολιτεία είχε αναφερθεί στην έκταση αυτή. Όπως όμως αναφέρει ρεπορτάζ της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, “βασικό τίτλο για τη συγκεκριμένη ιδιοκτησία, όπως προέκυψε από την εισαγγελική έρευνα, αποτέλεσε η διαθήκη το 1960 του Ανδρέα Φλαμπουριάρη, που άφηνε την περιουσία του στη γυναίκα του Νικολέττα και την κόρη του Σοφία.

Την τελευταία, κληρονόμησε ο Γεώργιος Χάρος που πούλησε την έκταση, προσκομίζοντας τη διαθήκη του πατέρα της, τη δική του αποδοχή κληρονομιάς που είχε κάνει το 1989, όταν πέθανε η θεία του και συμπληρωματική αποδοχή κληρονομιάς που την έκανε πριν υπογράψει τα συμβόλαια για την πώληση στην αραβικών συμφερόντων εταιρεία.

Τι προέκυψε, όμως, από την έρευνα; Ότι για την επίμαχη έκταση, που περιγραφόταν στη διαθήκη Ανδρέα Φλαμπουριάρη ως «ακαλλιέργητα μέρη, ήτοι δάση», χωρίς τίποτα άλλο, κληρονόμος ήταν η γυναίκα του και όχι η κόρη του. Αρα ο Γ. Χάρος μεταβίβασε στην πραγματικότητα ιδιοκτησία που δεν είχε, ενώ η συμβολαιογράφος που έκανε τα συμβόλαια με την αραβικών συμφερόντων εταιρεία –διώκεται ήδη ποινικά για κακουργήματα– εμφάνισε τη διαθήκη του 1960 αλλοιώνοντας το περιεχόμενό της, ώστε να φαίνεται ότι κληρονόμος ήταν η κόρη Φλαμπουριάρη και όχι η σύζυγος”.

Η εισαγγελική έρευνα αποκάλυψε επίσης ότι το τοπογραφικό που συνόδευε το συμβόλαιο πώλησης είχε σωρεία παρεμβάσεων από συμβολαιογράφο, μηχανικούς αλλά και κρατικούς υπαλλήλους ώστε να εμφανιστεί η έκταση καθαρή ως προς την ιδιοκτησία της και σωστά οριοθετημένη, ώστε να πειστεί ο αγοραστής.

Μέσα στην έκταση υπάρχει ακόμη ένα οδικό δίκτυο 80 χιλιομέτρων, που δεν αποτυπώνεται στο τοπογραφικό της πώλησης και όπως υποστηρίζουν οι υπάλληλοι του Δήμου, αποτελεί δημοτικό δρόμο. Το σύνολο δηλαδή του οδικού αυτού δικτύου – όπως υποστήριξαν δημοτικοί υπάλληλοι στην εκπομπή του ΣΚΑΙ «ΙΣΤΟΡΙΕΣ»- θα πρέπει να θεωρηθεί δημοτική περιουσία.

Εκτός όμως από το δημόσιο είναι και αρκετοί ιδιώτες οι οποίοι διεκδικούν κυριότητα μέσα στη επίδικη έκταση. Oι Μαριές είναι ενα χωριό στο νότιο άκρο της μεταβιβαζόμενης απο τον Χάρο προς την ΠΙΜΑΝΑ έκτασης. Οι άνθρωποι του χωριού λένε οτι οι εκτάσεις τους ανήκουν είτε λόγω αγοραπωλησιών είτε λόγω χρησικτησίας, και ότι κακώς τις πούλησε ο κ. Γιώργιος Χάρος. Τμήματά της περιοχής φέρεται να ανήκουν σε μονές της περιοχής, ενώ και η Μητρόπολη Ζακύνθου διεκδικεί κομμάτι της.

Όπως ήταν φυσικό, η υπόθεση οδηγήθηκε στα δικαστήρια. Περιφέρεια, Δήμος και τοπική μητρόπολη στράφηκαν μαζί με 40 χωριανούς απο τρία χωριά, εναντίον της εταιρείας ακινήτων που ανήκει  στο κράτος του Κατάρ. Η υπόθεση αναμένεται να εκδικαστεί την 1η Φεβρουαρίου του 2017 όπου θα συνεκδικαστούν όλες οι προσφυγές, εκκλησίας, δήμου, περιφέρειας και κατοίκων μαζί.

Το θέμα, όπως είναι φυσικό, έχει εξοργίσει τον Εμίρη του Κατάρ, που σύμφωνα με πληροφορίες, μετέφερε τη δυσαρέσκειά του σε υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη. Για το λόγο αυτό, ο αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Γ. Κατρούγκαλος ταξίδεψε στο Άμπου Ντάμπι την προηγούμενη βδομάδα και είχε συνομιλίες στο ανώτατο δυνατό επίπεδο ώστε να προλάβει τις όποιες επιπλοκές, αφού στις χώρες του αραβικού κόλπου δραστηριοποιούνται και ελληνικές εταιρείες. Σε κάθε περίπτωση, η ιστορία αναμένεται να έχει συνέχεια μέσα στην επόμενη χρονιά.

Σχετικά άρθρα